Z perspektywy medycyny opartej na dowodach, oczywistym faktem jest to, że zaburzenia somatyczne i choroby mają bardzo silny wpływ na stan psychiczny i zdrowie człowieka.
Z kolei współczesny poziom rozwoju medycyny psychosomatycznej wskazuje na odwrotność tego, mianowicie na to, że stan emocjonalny człowieka ma bezpośredni wpływ na funkcjonowanie całego organizmu.
Definicja
W prostych słowach, psychosomatyczne zaburzenia i choroby (dalej w tekście psychosomatyka) to szeroka grupa zaburzeń i chorób organizmu człowieka, których przyczyna jest ściśle związana z czynnikiem psychogennym.
Powszechne formy objawów psychosomatycznych
- Zaburzenia konwersyjne (objawy neurologiczne, objawiające się zaburzeniem funkcji sensorycznych, motorycznych lub mowy)
- Reakcje psychosomatyczne (reakcja organizmu, na przykład przyspieszone bicie serca, zaburzenie rytmu, częstotliwości i głębokości oddechu, podwyższone ciśnienie krwi, nadmierne pocenie się, uczucie gęsiej skórki, dreszcze, drżenie, zimny pot, napady gorąca)
- Funkcjonalne zaburzenia nerwicowe narządów (funkcjonalne zaburzenia ze strony jakiegokolwiek narządu)
Choroby psychosomatyczne (choroby fizyczne, takie jak wrzód trawienny, neurodermit, astma oskrzelowa, nadciśnienie tętnicze, zapalenie wielostawowe, łuszczyca) - Hipochondria (stan, w którym osoba uważa drobny objaw fizyczny za poważną chorobę, na przykład przekształcenie tymczasowego problemu z gazami w zapalenie jelita grubego psychosomatycznie i raka jelita grubego).
- Dysmorfofobia ciała (osoba doświadcza stresu z powodu wyglądu swojego ciała, na przykład obrzęki psychosomatyczne, zmarszczki i otyłość, a osoba cierpi na anoreksję)
- Zaburzenia somatoformiczne (zaburzenia psychiczne, w których pacjent skarży się na patologiczne objawy fizyczne, zaburzenia funkcji narządów i układów, charakterystyczne dla choroby somatycznej, przy braku samej choroby)
- Zaburzenia bólowe (osoba odczuwa silny ból w dowolnej części ciała, który może trwać od sześciu miesięcy do roku bez jakiejkolwiek fizycznej przyczyny - na przykład migrena, bóle głowy napięciowego, bóle pleców)
Podstawą psychosomatycznych zaburzeń zazwyczaj jest połączenie w różnym stopniu zaburzeń emocjonalnych, dysfunkcji wegetatywnej, zespołu asteniczne oraz zaburzeń rytmu biologicznego.
- Zespół asteniczny - stan, w którym obserwuje się u osoby nadmierne zmęczenie, wyraźną słabość, wahania nastroju, bóle głowy, przewaga nastroju negatywnego.
- Dystonia wegetatywna (dysfunkcja wegetatywna) - zaburzenie czynnościowe układu nerwowego, charakteryzuje się zaburzeniem ogólnego stanu zdrowia i samopoczucia, objawia się nieorganicznych zakłóceniami pracy różnych narządów i układów. Do dzisiaj w medycynie nie ustalono pełnego i jednoznacznego obrazu patogenezy tej choroby, co prowadzi do wielu sporów z tym związanych.
- Zaburzenie rytmu biologicznego, które może objawiać się wahaniem nastroju i samopoczucia, sennością lub bezsennością, psychogenną dusznością, zaburzeniami rytmu serca, zmianami periodycznymi między uczuciem zmęczenia a normalnym stanem, zaburzeniami termoregulacji, owulacji u kobiet.
W wyniku zaburzeń funkcjonalnych oraz ogólnego wyczerpania emocjonalnego i fizycznego wywołuje się niepokój, zmniejsza się samoocena i istotnie pogarsza się jakość życia.
Powszechne przyczyny objawów psychosomatycznych
Zauważono, że objawy psychosomatyczne są obserwowane przede wszystkim z powodu:
- różnych rodzajów stresu
- niekorzystnych warunków rodzinnych
- nieregularnych stanów biologicznych (w metabolizmie, w tle hormonalnym)
- odchyleń genetycznych
Mechanizmy "włączania" psychosomatiki przez człowieka
- wewnętrzny konflikt - walka między przeciwnymi pragnieniami
- auto-kara - doświadczanie realnej lub wyobrażonej winy
- korzyść warunkowa - problemy zdrowotne pojawiają się w wyniku niechęci do znalezienia się w sytuacji psychologicznie niekomfortowej
- doświadczenie przeszłości - skutek traumatycznego doświadczenia z przeszłości
- sugestia - objawy patologii pojawiają się pod wpływem sugestii ze strony innego człowieka
- identyfikacja - utożsamienie się ze zdiagnozowaną osobą
- elementy organicznej mowy - choroba staje się ucieleśnieniem pewnego sformułowania (na przykład "straciłem dar mowy")
P/S:
Jestem przekonany, że powszechnie znany efekt placebo opiera się na tym samym mechanizmie co psychosomatyka, tylko działa w przeciwnym kierunku, a mianowicie: działa na likwidację zaburzeń i chorób somatycznych organizmu poprzez pozytywną harmonizację stanu psychicznego i emocjonalnego człowieka.
Uważam, że przyszły rozwój medycyny psychosomatycznej jest niemożliwy bez rozwiązania swoich zadań w kompleksie z zadaniami społecznymi, tworzącymi warunki do eliminacji czynników prowadzących ludność do psychosomatycznych problemów. Już teraz społeczeństwo powinno zwrócić szczególną uwagę na poszukiwanie i opracowywanie powszechnie dostępnych i skutecznych metod, narzędzi i sposobów profilaktyki, wsparcia i przywracania zdrowego stanu psychicznego i emocjonalnego człowieka (przez reprogramowalnie, korekcję, rehabilitację).
Zdrowia, pomyślności i pokoju dla wszystkich
Komentarze